هوالمعلّم
تابستان که کلاس ها تمام می شود بیشتر سخن سعدی شیرازی را درک می کنم . بشارت گشایش مدارس در سال جدید همان بارانی که قرار است بر تشنه ای ببارد و آن تشنه منم .
از اواخر اردیبهشت منتظر چنین لحظه ای بودم . فردا مدرسه ها باز می شوند . هر چند که باز هم بهانه برای تشکیل نشدن کلاس ها – اوّل مهر چهارشنبه است و آخر هفته –وجود دارد . اگر این چنین هم نبود دست ما در پی چیزی می گشت.
بۆ کۆچی ههتاههتایی مامۆستا حهسهن سهلاح (سۆران)
چ خۆشه قانعێ ئهمڕۆ له دهشتی وهحدهتا وهک تۆ
به هیوای جهژنی سهربهستی له خوێنی جهرگ پارشێو کهم
ئهمڕۆ رۆژی جهژنه و به پێچهوانهی ساڵانی پێشوو که چهن بهرهکی بوو له نێو جهماوهر و دهسهڵات دا و و ههرکهسهو بۆ خۆی رۆژی جهژنی بۆ خۆی دهست نیشان دهکرد . شوکر بۆ خوا ئهمساڵ زۆر بێ قڕه و بێ ههرا بوو .
زۆر له دۆستان و ههواڵان پهیامی پیرۆز باییان نارد ومنیش به پێی توانایی خۆم نا بهڵکوو به پێی توانایی (( مخابرات)) که ئیزن بدا وهڵامم بۆ ناردنهوه. به بۆنهی رۆژی جهژنهوه بیری ئهم شێعرهی مامۆستا قانع کهوتمهوه که پێشکهشی ئێوهیشی دهکهم.
ئاوێنهیێکی لێڵ له بهر دهم کتێبدار
ئهمن کتێبدار نیم بهڵام کتێبدارم زۆر خۆش ئهوێ. کتێبدار پردێکه له نێوان خوێنهر و کتێب . جا ئهم پرده ههرچهنده لێهاتوو و شارهزا و ئاگا به ئیشهکه ی و هۆگری کارهکهی بێ دهتوانێ خوێنهر به گراوهکهی – معشوق – واته کتێب بگهێینێ و دهس له ملانی یهک بن.
بوونی کتێب و رادهی بایهخ پێدانی چ له لایهن دهسهڵاتهوه و چ له لایهن کۆمهڵگاوه پێوهرێکی زۆر راستهقینهیه له سهر شارستانی و پێشکهوتویی ههر وڵاتێک دا.
بۆ نموونه له وڵاتی فهرانسهدا رۆژانه 300 ههزار کتێب دهفرۆشرێهێلێن کێلێر ئهو کچه کوێره کهڕه لاڵهی بوو که به هۆی رێنوێنی مامۆستاکهی به نێوی میس سۆلیوان توانی خۆی له دونیای تاریکی رزگار کا. بجێته زانکۆ و ژیان نامهی جۆی به نێوی چیرۆکی ژیانی من بنووسه و ببێته هاندهرێکی گهوره بۆ خوێنهرانی.
له ماڵپهڕی
چهن رستهیهکی هێلێن کێلێر دانروه که له لام زۆر شیرین و به تامن و بۆ ئێوهیشی دادهنێم.
1- پیاسه کردن له گهڵ هاوڕێ له تاریکی باشتره له پیاسهی تهنیایی له رووناکیدا.
2- له بهر درهوشانههی ههتاو چاوت داخه ئیتر ناتوانی سێبهر ببینی.
1-Walking with a friend in the dark is better than walking alone in the light.
2-Keep your face to the sunshine and you cannot see the shadow.
بهڕێز عهتا قهرهداخی له کتێبی گهڕان به دوای بوون دا یۆتۆپیای ئازادی له سهر شێعرێکی شاعێری خوالێخۆشبووی گهلهکهمان – حهسیب قهرهداخی خوێندنهوهیهکی ههیه.
لێرهدا بهس شێعرهکه دهخهمه بهر دیدی خوێنهران. شێعرهکه بۆ خۆی خۆی دهخوێنێتهوه و له گهڵ خوێنهر پێوهندییهکی زۆر ساکار و جوان و به دوور له ههموو شت دهگرێ.
ههر له خوێنهرێکی سادهوه تاکوو خوێنهرێکی پرۆفیشناڵ دهتوانێ چێژی لێ وهربگرێ.
چون خدا خواهد که پرده ی کَس دَرَد
میلش اندر طعنه ی پاکان بَرَد
چون خدا خواهد که پوشد عیب کس
کم زند در عیب معیوبان نفس
مولانا
دفتر اوّل مثنوی
ابیات 815-816
خاطرات و مخاطرات شطح گونه
یاد دکتر محمود عابدی همیشه بخیر باد و هر کجا هستند خدا به سلامت داردش که می فرمودند :
زندگی مجموعه یادهاست.
سری به پارک شهر زدم به یاد گذشته . به یاد زمانی که برای کنکور درس می خواندم و آن موقع پارک واقعاً خلوت بود . انگار مردم سرشان گرم بود و فرصتی برای رفتن به پارک نداشتند اما الان هر موقع که بروی صبح ، شب ،روز، تعطیل و و غیرتعطیل نمی شناسد و همیشه شلوغ است و همه انگار از خانه فرار می کنند که پناهی یابند که نمی یابند و دردی بر دردی می افزایند و به زندانشان برمی گردند که خانه دیگر نه جای آسایش بلکه خوابگاهی بیش نخواهد بود.
به یاد گذشته و از گذشته گفتم .
بد نیست سری هم به دبیرستان بزنیم.
ئائهمهیه آینده نگری و دووربینی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
خۆشهویستێک ئهیگێڕاوه که گۆیا له بهر دهم ماڵیان دا پارچه زهویێک ههیه . فهزای سهوزه و دار و گوڵی لێ رواوه و بۆ خۆی بووه به پارکێکی چکۆله.
کابرایهکیش خۆشی خۆشی دهچێ سێ چوار گوێز دهبا دایبنێ که سهوز بێ بۆ جوانی پارکهکه و گهڕهک.
شێعر لای من