نامه های چخوف
درباره این کتاب
نامه هایم را جمع آوری می کنم
و آنها را برای نوه هایم به ارث می گذارم
بگذار بخوانند و از آنچه گذشته باخبر باشند.
چخوف به پله شچیف، 14 مه 1889
چخوف در خصوص استفاده از نامههایش هیچگونه وصیتی به جای نگذاشته بود. او کمی قبل از مرگش به بونین چنین نوشت: «پس از مرگ ما همه چیز خود به خود شکل میگیرد».
او در سال ۱۹۰۴ وفات یافت و بلافاصله چاپ نامههایش در مطبوعات آغاز شد. این نامه ها همچنان دیگر آثاری که امضاء چخوف زیر آنها دیده می شود با استقبال پرشور و توجه عمیق خوانندگان روبرو گردیدند.
نسخه کامل مکاتبات آنتون پاولوویچ چخوف شامل تقریباً ۴۵۰۰ نامه به دوستان و قریب ده هزار یادداشت و مکاتبه با افراد متفرقه است.
در زمان زندگی اش تنها تعداد معدودی از نامه ها که جنبه اجتماعی داشتند منتشر شدند. اما نامههای نوشته شده به او تنها پس از مرگش از سال ۱۹۰۴ به بعد به چاپ رسیدند. نویسندگان یادبودها به نامه ها که به عنوان موفق ترین منبع اطلاعات درباره زندگی چخوف و روابط او با معاصرینش محسوب میشدند روی آوردند. اولین مجموعه حاوی ۷۲ نامه بود.
چخوف ذاتاً فردی کلکسیونر و بسیار دقیق بود. در آرشیو او بیش از ۱۰ هزار نامه وجود داشت که با نظم و ترتیبی بسیار دقیق آنها را بایگانی کرده بود. آن طور که پیداست تمامی نامه هایی را که در طول زندگی اش دریافت نموده بود جمع آوری کرده است. اما آنچه که به مکاتبینش مربوط می شود این است که فقط عده معدودی از آنها ارزش و اهمیت نامههای او را میدانسته و آنها را حفظ کرده اند. پس از مرگ او سوورین نامه های خود را از ماریا چخووا پس گرفته و آنها را از بین برده است. همچنین ل. آ. آویلوا که از آن همه نظم و ترتیب در نگهداری نامههایش به تعجب آمده بود بعد از پس گرفتن نامه هایش آنها را سوزانده بود. در حالی که این نظم و ترتیب در مورد تمام نامه ها رعایت شده و همه آنها از نظر تاریخ و الفبا بایگانی شده بودند. چخوف از نامههایش همچون نسخ خطی نگهداری میکرد. در زیر هیچ کلمهای خط نمی کشید و برای هیچکدام برتری قائل نبود. به هیچ وجه تغییر یا اصلاحی در آنها به عمل نمیآورد.
در سال ۱۹۰5 لئونتیف –شیوگلف با مراجعه به ماکسیم گورکی در انتشارات «دانش» «ازنا نیه» پیشنهاد چاپ نامههای چخوف را مطرح کرد که ماکسیمگورکی در جواب پاسخ داد:
«به نظر ما مکاتبات او بایستی به صورت مجموعه کامل چاپ شوند. تنها در آن صورت است که شاید بشود شخصیت او را از هر نظر به طور واضح و روشن شناخت».
چاپ چنین مجموعه به خاطر حجم بسیار زیاد مکاتبات حتی تا به امروز تحقق نیافته است. در سال ۱۹۱۰ هنگامی که مسئله چاپ مجموعه نامهها مطرح شد، اقوام او از طریق روزنامه «گزارشات روسی» از همه افرادی که نامههایی از چخوف در دست داشتند تقاضا کردند تا نامه های خود را برای گرفتن یک نسخه کپی در اختیار ماریا پاولونا چخووا بگذارند. بسیاری از مخاطبین چخوف به این تقاضا جواب مثبت دادند.
در سالهای 1916-1912 دوره ۶ جلدی نامههای آنتون چخوف زیر نظر ماریا پاولونا چخووا ماریا با شمه ای مختصری از شرح حال هر یک از افراد طرف مکاتبه به چاپ رسید. در سال ۱۹۷۴ اولین جلد از مجموعه کامل سی جلدی مجموعه آثار و نامههای چخوف، چاپ فرهنگستان علوم از چاپ بیرون آمد. دوازده جلد از این مجموعه به مکاتبات چخوف اختصاص داشت. در این چاپ کلیه نامه ها با اصل آن مطابقت داده شده و در موثق بودن تاریخ های آن دقت کامل به عمل آمده است.
صفحات ۷ و ۸
از کتاب مجموعه آثار چخوف( نامه ها 1)، آنتون چخوف، ترجمه ناهید کاشی چی، تهران: توس، چاپ دوم، تیرماه ۱۳۸۸.
شێعر لای من