مهدی سیدی( هۆژان)

كورش پست را خوانده و نوشته بود در تلگرام:
هوژان عزیز
در یک جامعه بی وجدان، با وجدان بودن، خود بدترین نوع بی وجدانی است.
در یک جامعه بدون شرافت، شریف بودن ، بدترین نوع بی شرافتی است.

در یک جامعه دزد و نون به نرخ روز خوردن، سالم بودن خود بدترین نوع از کثافت و ناسالمی است.

تا حالا فکر میکردم که «هدف ، وسیله را توجیه نمیکند»، اما ، کسان دیگری ، هدفشان ، وسیله را توجیه کرد برایشان و حالا دارند زندگی میکنند، حتی سهم ما را .... و ما هنوز توی اصول و قواعد دست و پا گیر خودمان می لولیم، نه راه پیش داریم و نه راه پس.

ملخک تا جایی که میتواند همان بهتر که بجهد، چون اگر هم نجهد، سرنوشت یکی است. له شدن زیر بار سنگین تبعیض ها.
پوزش بابت تندی ام، به خردای ام ببخشایید.

من هم نوشتم:
تفاوت آدمها در انتخابشان است. عبارت فرانتس فانون راهگشاست که می گفت: یک چیز احمقانه، اگر یک میلیون نفر هم بگویند باز هم احمقانه است.

كورش دوباره نوشت:
خلق را «انتخابشان»(بخوانید انتخاباتشان) بر باد داد 
ای دو صد لعنت براین انتخاب باد ... 

با اجازه از مولوی بزرگ