نه تو در پیش مریدان چو شکر شیرینی         به خدا ای پسر شیخ تو هر جا شکری

تلمیح دارد به داستان خسرو و شیرین . خسرو به جهت  تعذیب شیرین زنی دیگر اختیار می کن به نام شکر.

1-با این تلمیح شاعر می گوید : که پسر شیخ نه فقط در پیش مریدان پدر بلکه به هر جا که برود شکر است و شیرین.

2- حال اگر دو واژه ی جا+شکری را با یک تکیه یعنی جاشکری بخوانیم می شود ؛که  تو جاشه که ر( کرّه ی الاغ) هستی و خود پیدا کن کر (خر)اصلی را.