مهدی سیدی( هۆژان)

دوو میرزائەحمەد، دوو مرۆڤی بەحورمەت

یەکیان شاعیر و ئەویدیکەیان خوێندەوار.

یەکیان لە ڕەوانسەر لە دایک دەبێت بەڵام بە هۆی کەسایەتی بەرز و شیعرەکانی، سنوورەکانیش تێپەڕ دەکا. ئەویدیکەشیان لە ناوچەی لەیلاخ دەبێت و بە هۆی بەردەوامبوون لە باشبوون و خزمەتکردنی خەڵق و پێگەیاندنی چینێکی خوێندەوار بەتایبەت لە نێوان کچان و ژنان، ڕچەشکێن و دژەباو. لە بیرمان نەچیت لەو سەردەمەی کە خوێندنی کچان بڤە بووە و باسی سەر.

من هیچیانم لە نزیکەوە نەدیوە و بە خزمەتیان نەگەیشتووم بەڵام یەکیان لە ڕێگەی شیعرەکانی باش ئەناسین و ئەوی دیکەیان لە زار و زبانی خەڵک. عەرەب گوتەنی: قلم الحق لسان الخلق.

یەکیان لە ساڵی1359 و بە هۆی نەخۆشی و لە ڕێگەی تاران و ئەوی دیکەشیان(ڕەشەمەی1402) هەر بە هۆی نەخۆشییەوە کۆچی دوایی دەکەن.

لە دیوانی میرزای شاعیر، شیعرێک هەیە کە ئەم چەن دێڕەی خوارەوە زۆر باش کەسایەتی خۆی و ئەم میرزائەحمەدە بەرجەستە دەکات.

بێ قیاسەنی، بێ قیاسەنی

میرزا! بێ نەزیر، بێ قیاسەنی

شارەزای ئەوزاع، بەڵا و کۆسەنی

خەیرخوای میللەت و وەتەن دۆسەنی

با حوسن نییەت، مەردومدارەنی

قازی قەزاوەت دێهو شارەنی

با سەفا و سفەت باکردارەنی

با میهر و مووبەت، خوەش گوفتارەنی

هەر کارێ کەردی وە مەردی کەردی

گۆی مەردی لە بەین هامفەردان بەردی

زانای پایەبەرز ڕووی ئەیامەنی

ڕەهنەمای ڕاسی خاس و عامەنی

پدەر بەر پدەر عولەمای ئەعلام

باشەئن و شەرەف، مەرتبە و مەقام

ئامانج لە نووسینی ئەم چەن دێرە و وەبیرهێنانەوەی ئەم شیعرە ئەو قسە بەنرخەی پڕۆفیسۆر مەسعوود محەممەدە کە دەڵێ: (پێویستە چاکەی چاکەدار باس بکرێت.)

میرزا ئەحمەد داواشی

حاجی میرزا ئەحمەد زەندی باغچە مریم