دوو چوارینه‌ی شێخ ”ابو سعید ابوالخیر

 ئه‌مه‌ش دوو چوارینه‌ی شێخ ”ابو سعید ابوالخیر“ه‌ که‌ کاک ناسری حیسامی کردوویه‌ به‌ کوردی له‌ گه‌ڵ ده‌قه‌ فارسییه‌که‌ی دا.

 گفتی که‌ ”شب آیم _ ار چه‌ بیگاه شود_

”شاید که‌ زبان خلق کوتاه شود.“

بر خفته‌ کجا نهان توانی کردن؟

کز بوی خوش تو، مرده‌ آگاه شود!

 گوتبووت که‌: ”دره‌نگانی شه‌وێ دێم، مه‌نوو

”نه‌مبینێ خه‌ڵک، که‌س نه‌ڵێ وا هات و چوو“

چۆن پێت ده‌کرێ له‌ نوستووان وه‌یشاری

ئه‌و بۆنه‌ که‌ ڕووح ده‌خاته‌وه‌ به‌ر مردوو؟

 اندوه‌ تو از دل حزین می‌دزدم.

نامت ز زبان آن و این می‌دزدم.

می‌نالم و قفل بر زبان می‌فکنم

می‌گریم و، خون در آستین می‌دزدم.

 چنگێ له‌ غه‌مت له‌و دڵی پڕژان ده‌دزم

ناوت له‌ زمانی ده‌روجیران ده‌دزم

ناڵینمه‌، کپ. قفڵ ده‌ده‌م له‌ زمانم

ده‌گریم و، به‌ قۆڵ خوێن له‌ گلێنان ده‌دزم!

 

 

به‌سه‌رهاتی ( ل) ێکی جوان

به‌سه‌رهاتی ( ل) ێکی جوان   

له‌ ناو دووبه‌یتییه‌کانی خواره‌وه ‌له‌ وشه‌ی(( که‌یلی )) لامه‌که‌ییم له‌ بیر چوو.که‌سایه‌تییه‌کی خۆشه‌ویست سه‌ردانی کردین و ئه‌وهه‌ڵه‌ی بۆ ده‌ست نیشانکردین.

به‌ هاتنی ئه‌و به‌ڕێزه‌ بیری ئه‌م شێعره‌ی سه‌عدی که‌وتمه‌وه‌ که‌ ده‌ڵێ:

گوشم به راه تا که خبر می هد ز دوست

صاحب خبر بیامد و من از خود به در شدم

به‌ ده‌ست نیشانکردنی ئه‌وهه‌ڵه‌یه‌ له‌ لایه‌ن ئه‌و به‌ڕێزه‌وه‌ که‌وتمه‌ بیری ئه‌م داستانه‌.

 ده‌گێڕنه‌وه‌ کابرایه‌کی ماسی گر ده‌بێ هه‌رچی ده‌چێ بۆ قه‌راخ زه‌ریاقولاپێکی راست ده‌با بۆ ماسی گرتن. هه‌موو رۆژێک ده‌چێت و دیاره‌ ماسی پێ ناگیرێ.له‌ نێو خه‌ڵکدا ده‌نگۆ په‌یدا ده‌بێ ئاخۆ مه‌به‌ستی چییه‌.

ئه‌م قسه‌ ده‌ماوده‌م ده‌ڕوا تا ده‌گاته لای پادشا. ئه‌ویش ئه‌مر ده‌کا که‌ کابرابێننه‌ لای.

کابرا له‌ وڵامی پادشا ده‌ڵێ: به‌ قولاپێکی لار ماسی ده‌گری به‌ڵام به‌ قولاپێکی راست پادشا ده‌گری.

ئه‌م حه‌کایه‌ته‌ ده‌قاوده‌ق له‌ من رووی داوه‌ . من ماسی گرم و ئه‌و میوانه‌ خۆشه‌ویسته‌ش که‌ سه‌ردانی کردین پادشا و قولاپه‌ راسته‌که‌ش ئه‌و لامه‌ لاوازه‌جوانه‌ له‌ به‌ردڵانه‌ی که‌یله‌ که‌ شوکر و هه‌زاران شوکر  به‌ جێم هێشتبوو.

به‌ ڵێنم داوه‌ به‌ قوتابیان سبه‌ینێ چه‌ن دووبه‌یتیێکی باباتاهیری هه‌مه‌دانیان بۆ بخوێنمه‌وه‌ به‌ زبانی کوردی. چه‌ن نموونه یه‌کیش بۆ تۆی‌ ئازیز.

هه‌رچه‌نده‌ له‌ مێژووی ئه‌ده‌بی کوردی دا باباتاهیری هه‌مه‌دانی به‌ هه‌وه‌ڵین شاعێری کورد ناو ده‌به‌ن له‌ مێژووی ئه‌ده‌بی فارسی به‌ که‌سێک ناوزه‌د ده‌کرێ که‌ له‌ فارسی دا و به‌ زاراوه‌ی لوڕی شێعری داناوه‌.

کاک ناسری حیسامی یه‌ک له‌و که‌سانه‌یه‌ که‌ له‌ بواری وه‌رگێڕان دا ده‌سێکی باڵای هه‌یه‌.

له‌ ئه‌حمه‌دی شاملووچه‌ن شێعرێکی وه‌رگێڕاوه‌ته‌ سه‌ر کوردی که‌ به‌ بڕوای من ده‌قه‌ کوردییه‌که‌ی بۆ خۆی شاکاره‌ بۆ نموونه:

رۆژگارێکی سه‌یره‌ گوڵم ( روزگار غریبی است نازنین)

ئه‌گه‌ر خه‌می نان لێم گه‌ڕێ (اگر غم نان بگذارد)

‌1- دڵم شه‌یدایه‌ وێڵی ده‌شت و ده‌رما

به‌ بای ئه‌شقت نه‌ باڵم ما نه‌ په‌ڕ ما

به‌ من ئێژی سه‌بووریت بێ سه‌بووری

سه‌بووری کردی ئه‌م هه‌رگه‌ به‌سه‌رما

2- له‌ دڵ نه‌خشی جه‌ماڵت لا نه‌چێ یار

 خه‌یاڵی خه‌ت و خاڵت لا نه‌چێ یار

له‌ ده‌وری چاو موژه‌م کرددوه‌ به‌ په‌رژین

له‌ به‌ر دیده‌م خه‌یاڵت لا نه‌چێ یار

3- غوبار گرتوویه‌ ئه‌م هه‌رده‌ بڵێم چی؟

 که‌ دڵ که‌یلی غه‌م و ده‌ر‌ده‌ بڵێم چی؟

گوڵێکم چاند له‌ به‌ر دامانی ئه‌ڵوه‌ند

له‌ به‌ختی من ئه‌ویش زه‌رده‌ بڵێم چی؟

وه‌رگێڕ

ناسری حیسامی

 

 

 

 

کتاب از زبان جاحظ

یکی از توصیف های بسیار زیبا از کتاب را به تازگی خواندم حیف است که شما هم نخوانید.

 

کتاب بهترین پس انداز و خزانه است و نیک ترین همنشین و پشتوانه.

خوشترین دلگشایی و گردش است و دلکش ترین سرگرمی و کار

و نیکوترین همدم تنهایی

و همسایه ای نیکوکارتر و آشنایی باانصاف تر و یاری رام تر و معلّمی آرام تر

 و دوستی سودمندتر و کم زیان تر و بردبارتر و بی آزارتر و بی زحمت تر و کم غیبت تر و خوشگفت تر و پرشگفت تر و ...از کتاب نیست

و کجا دیده ای بوستانی در آستین و باغی در بغل

گویا از زبان مردگان و ترجمان زندگان

همدمی  که تا تو نخوابیده ای بیدار است و ...

محرمی رازنگهدار.

به نقل از مقدمّه ی کتاب جاحظ نوشته ی علیرضا ذکاوتی قراگوزلو

 

 

حق با اکثریت است.

 رساله در حکمت مطلقه ی حق با اکثریت است.

جلسه ای با حضور افراد زیر در ساعت 11 روز پنج شنبه در مکانی با شباهت بسیار به همه ی مکان ها برگزار گردید.

شرکت کنندگان در جلسه :

الف :یک نفر فیزیکخوان (اهل فیزیک و برای خودش در فیزیک جرمی و حجمی خاص دارد.)

ب: یک نفرورزشکار که (اهل ورزش است  و برای خود در ورزش کبّاده ی می کشد.)

ج : یک نفر اهل ادب (فقط ادبیات خوان است نه چیز دیگر)

فیزیکخوان درباره نظریه ی نسبیت مطلبی می گوید . ورزشکار و  ادبیات خوان مخالفت می کنند و فیزیک خوان حق اعتراض ندارد چرا که رای با اکثریت است.

ورزشکار درباره ی شیوه ی تمرین و اصول آماده سازی و گرم کردن بدن توضیحاتی ارائه می دهد .فیزیکدان وادبیات خوان مخالفند و ورزشکار هم حق اعتراض ندارد

چرا که رای با اکثریت است.

بیتی از مولانا را تقطیع می کنند . ادبیات خوان می گوید وزن آن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن است.ورزشکار و فیزیکدان مخالفند . ادبیات خوان هم حق اعتراض ندارد.

 چرا که رای با اکثریت است.

نتیجه ی جلسه:

بدترین نوع حکومت  ، حکومت دموکراسی است ولی فعلاً از این بهتر نداریم .( با اجازه ی وینستون چرچیل)

مصوبه ی جلسه:

نمایش نامه ی دشمن مردم از هنریک ایبسن برای جلسه  ی آینده مطالعه گردد.

جلسه به خاطر عدم  توافق در هیچ یک از زمینه های مورد بحث راس ساعت 12به پایان رسید.

 

 

شما که غریبه نیستید

نام کتاب : شما که غریبه نیستید                 نویسنده : هوشنگ مرادی کرمانی( 1323- ....... )

محل نشر :تهران  ناشر :معین  تاریخ نشر : 1386 تعداد جلد :1      تعداد صفحه : 345      چاپ : هفتم

هوشنگ مرادی کرمانی را همه با قصه های مجید می شناسند غافل از اینکه مهمان مامانش شاهکاری است و از همه جالب تر و خواندنی تر همین کتاب شما که غریبه نیستید است که اتوبیوگرافی نویسنده است با زبانی ساده ،صمیمی و بچگانه و بسیار تاثیر گذار و شاید هم یک مونوگرافی از روستای سیرچ کرمان از زبان کودکی بازیگش و تیزهوش و تنهای در جمع.

 تعریف کتاب را از دوست عزیزی شنیدم. امروز ساعت 11 کتاب به دستم رسید و شروع به خواندنش کردم. برای نهار موقتاً کتاب را بستم . ولی دلم همراه هوشو – قهرمان کتاب همان هوشنگ - بود. غروب فقط 15 صفحه ای مانده بود که باید به ورزش می رفتم باز هم از سر ناخشنودی کتاب را بستم و مست بودم اما مست از خواندن نه از نوشیدن ( این مضمون را از دکتر ندوشن وام گرفته ام .)

بعد از ورزش سریع کتاب را خواندم و هنوز هم در فکرش هستم در فکر هوشو در فکر پدر هوشو که دیوانه شده بود و برخی اوقات چه حرف های حکیمانه ای می زد.

اهدائیه کتاب اینگونه است:

این کتاب بی هیچ تحقیق و یادداشتی ، فقط از حافظه برآمده است. هدیه می شود به :

آنان که در این سفر همپای من بودند و هستند

و به :

آنان که تاثیر می پدیرند.

و  بدون شک من هم از کسانی هستم که از این کتاب تاثیر پذیرفته و خواهم پذیرفت و این کلمات هم از تاثیر کتاب است. نمی توانم حرف دلم را نزنم چکار کنم شما هم که غریبه نیستید.

چاپ کتاب هم بیار زیبا و شکیل است طرح روی جلد هم اثر اردشیر رستمی است که بیار گویاست در کل کتاب فقط یک غلط املایی یافتم در ص0132 این را می نویسم چون می دانم شما  هم که غریبه نیستید.

نکات زیبایی از کتاب را هم یادداشت کرده ام که در پست بعدی می نویسم.. فعلاً همین قدر بگویم که:

همین امروز بخوانید که فردا دیر است.

نۆستالێژیای شێعرێکی هێمن

نۆستالێژیای شێعرێکی هێمن

له‌ ده‌بیرستان – ساڵانی 70 و  71  که‌ له‌ قوتابخانه ده‌گه‌ڕامه‌وه‌ له‌ گه‌ڵ براده‌رێک ده‌چووین بۆ کاری برق و سیم که‌شی ماڵان .جارێکیان له‌ گه‌ڕه‌کی کانی ئاشقان له‌ ماڵی براده‌رێ کارمان ده‌کرد به‌ نێوی ئه‌بووبه‌کر.

دوو شتی ئه‌و ماڵه‌م قه‌ت له‌ بیر ناچێ یه‌ک خێزانی کاک ئه‌بووبه‌کر هه‌موو نیوه‌ڕۆیه‌ک کووکی ناو تاوه‌ و ته‌ماته‌ی لێ ده‌نا . دوو کتێبخانه‌که‌ی کاک ئه‌بووبه‌کر که‌ پڕ بوو له‌ کتێبی به‌ نرخ. دوای نه‌هار من ده‌چووم بۆ کتێب خوێندن تاکوو براده‌ره‌که‌م له‌ پشوو ده‌گه‌ڕایه‌وه‌.

له‌ نێو کتێبه‌کان دیوانی شێعره‌کانی مامۆستا هێمن یشی تێدا بوو. یه‌ک له‌ غه‌زه‌ڵه‌کانی که‌ زۆرم پێ خۆش بوو نووسیم و‌ له‌ به‌رم کرد.

ئه‌مڕۆ - له‌ ده‌بیرستان – ساڵی 87 یه‌ک له‌ قوتابییه‌کان دیوانی مامۆستا هێمنی هێنابووه‌ سه‌ر که‌لاس و داوایان کرد شێعرێکیان بو خوێنمه‌ه‌. به‌ ڕێکه‌وت ئه‌و غه‌زه‌ڵه‌ هات که‌ بۆ من بیره‌وه‌ری زۆری بوو . بۆم خوێندنه‌وه‌ و لێره‌ش دا چه‌ن به‌یتێکی به‌ ئێوه‌ی ئازیز پێشکه‌ش ده‌که‌م.

به‌ منداڵی له‌ لێوی ئاڵی تۆم ئه‌ستاندووه‌ ماچێ

به‌ پیریش  له‌ززه‌تی ئه‌و ماچه‌ شیرینه‌م قه‌ت له‌ بیر ناچێ

ده‌کا گیرۆده‌تر پیرانی دڵته‌ڕ ئه‌و کچه‌ کورده‌ی

بچێته‌ مه‌کته‌ب و بسکی به‌ مۆدی تازه‌ هه‌ڵپاچێ

به‌شی کوردێکی زانا له‌م وڵاته‌ مه‌ینه‌ت و ده‌رده

ئه‌وه‌ی نه‌تویست بڵێ ره‌ببی به‌ ده‌ردی کوردی زانا چێ

هێمن‌