مایاکوفسکی
نویسنده :ویکتور تراس
ترجمه : محمد مختاری
چاپ اول تابستان 76
تهران نسل قلم 93 صفحه
گذری کوتاه و فشرده بر آثار و اشعار شاعر روس مایاکوفسکی(1893-1930)
اما برای شادمانی
سیاره ی ما چندان آماده نیست
خوشی را باید
از چنگ روزهای آینده
بیرون کشید
در این زندگی
مردن
دشوار نیست
ساختن زندگی
بسیار دشوارتر است.
ص.49
میری دزان
با چیاکان له سهر ههست بن
با دار و بهرد
ههر چاوێکیان ههزار چا و
ههر گوێیهکیان ههزار گوێ بێ.
دهبا کوڕگهل دابهش ببن ،
چهکهکانیان له سهر پێ بێ.
با چۆلهکه گرمۆڵه بێ ، نهجریوێنێ ،
با پشیله ئارام بگرێ ، نهمیاوێنێ ،
سهگ نهوهڕێ ،
کهر نهزهڕێ،
تا مێروولهش به دیواردا ههڵنهگهڕێ ،
چونکه ئهمڕۆ
دنیا دهمهونخوونی دهبێ :
میری دزان بهم ناوهدا تێدهپهڕێ!
عهبدوڵڵا پهشێو
21/1/2006
سهرچاوه:
گۆڤاری (( پهیامی کوردستان ژماره 30 رێکهوتی 27/3/1385))
بیا بیا برویم
و مهربانی خود را
به خاک عرضه کنیم
که دشت تشنه ی عشق است و
- شهر بیگانه
*
تمام مرتجعان گول غول دنیایند
همیشه سدّ بلندی به راه فردایند
بیا بیا برویم
که در هراس از این قوم کینه توزم من
و سخت می ترسم
که کار را به جنون
و مهربانی ما را به خاک و خون بکشند.
چگونه می گویی :
به هر کجا که برویم آسمان همین رنگ است
بیا بیا برویم
آه من دلم تنگ است.
حمید مصدّق
ماری
ولادیمیر نابوکوف
ترجمه: عباس پژمان
چاپ اول تابستان 1378
انتشارات هاشمی ، تهران . 207 صفحه
داستانی عاشقانه با حسی نستالژیک برای وطن و مجموعه ای از یادها
به قول دکتر محمود عابدی – که خدایش به سلامت داراد – زندگی مجموعه ی یادهاست.
کتاب جالبی است و ارزش خواندن را دارد.
انتخاب استاد حسن صلاح سوران برای دریافت جایزه ی صلح نوبل
ماوەیەکه وا بڵاوکراوهتهوە کە "ح.س.سۆران" پاڵێوراوە بۆ وەرگرتني خەڵاتي ئاشتی نۆبڵي جیهاني .
بهم بۆنهوه کهماڵ چۆمانی وتووێژێکی له گهڵ مامۆستا ساز داوه که له ماڵپهڕی کوردستان نێت بڵاو کراوهتهوه که دهتوانن سهردانی بکهن که لێرهدا بهس کورتهیهک له ژیانی مامۆستا دهخهمه بهرچاوی خوێنهران.
هیوادارم مامۆست به گرتنی ئهو خهڵاته ببێته مایهی سهرفرازی گهلهکهمان.
مامۆستا حهسهن سهلاح سوران، ناسراو بة ح.س.سؤران، له هوزی فهیزوڵڵابهگی یه، که 23.9.1941 له ئاوایی ساروقامیشی جهغهتو، له ناوچهی بۆكان، له رۆژههڵاتی كوردستان هاتۆته دنیا. بابی سهرههنگ برایم سهلاح، فهرماندهی هێزی کۆماری دێمۆکڕاتیکی کوردستان له مهههباد.
ح. س. سۆران ئهمڕو دانیشتووی شاری تارانه. چهند ساڵ پێش بو به ئهندامی کۆڕی زانیاری کورد له ههولێر و تازهش پاڵاوتوویانه بۆ خهڵاتی ئاشتی نۆبێلی 2008، که بڕیار وایه ههڵبژاردنهکهی له مانگی 10 ی ئهمساڵ دا بهڕێوه بچێ. له سهر داوخوازی زۆر له خهڵکی رۆژههڵات، ئهنجومهنی شاری بۆکانیش، بۆ رێزلێنان له ههوڵ و تێکۆشانی پهنجا ساڵهی مامۆستا سۆران، لهو شاره که زێدی ئهوه، شهقاقمێکیان ناو ناوه به ناوی " شهقامی سۆران" و بڕیاریش وابو، له شارۆچکهی "رهبهت" تهندیسی (پهیکهری نیو تهنه ) لێ دروست بکهن، بهڵام نازانین ئهو کاره کراوه، یا پهکی خراوه!؟.
سؤران بێجگه له رۆژههڵاتی كوردستان له شاری لهندهن، له كۆلێژهكانی ) Trinity، St George، Stanford) و...له شاری لهندهن،له ئینگلستان زمانی ئینگلیسی خوێندووه و وهك پسپۆڕی زمان و ئهدهبیاتی ئینگلیسی، له تاران كار دهكات و له نیو سهده بهر له ئێستاوه، وهك شاعیر، نووسهر و وهرگێڕ بهرههمهكانی به زمانی كوردی و زمانگهلی دیکه و خاوةني 28 كتيَبة.
نگاهی به 30سال زندگی اسفندیار رحیممشایی از 57 تا 87
چشم اسفندیار دولت
اكبر منتجبی
چون ز چشم خویش و خلقان دور شدیک روز ، آن روزی که نامش واپسین دیدار باشد
تو بر صلیب شعر من مصلوب خواهی شد.
فرخ تمیمی
قصّه ی آن حکیم که دید طاوسی را که پر زیبای خود می کند و....
پر خود میکند طاوسی به دشت یک حکیمی رفته بود آنجا بگشت
گفت طاوسا چنین پر سنی بیدریغ از بیخ چون برمیکنی
خود دلت چون میدهد تا این حلل بر کنی اندازیش اندر وحل
هر پرت را از عزیزی و پسند حافظان در طی مصحف مینهند
بهر تحریک هوای سودمند از پر تو بادبیزن میکنند
این چه ناشکری و چه بیباکیست تو نمیدانی که نقاشش کیست
یا همیدانی و نازی میکنی قاصدا قلع طرازی میکنی
ای بسا نازا که گردد آن گناه افکند مر بنده را از چشم شاه
ناز کردن خوشتر آید از شکر لیک کم خایش که دارد صد خطر
ایمن آبادست آن راه نیاز ترک نازش گیر و با آن ره بساز
ای بسا نازآوری زد پر و بال آخر الامر آن بر آن کس شد وبال
خوشی ناز ار دمی بفرازدت بیم و ترس مضمرش بگدازدت
وین نیاز ار چه که لاغر میکند صدر را چون بدر انور میکند
چون ز مرده زنده بیرون میکشد هر که مرده گشت او دارد رشد
چون ز زنده مرده بیرون میکند نفس زنده سوی مرگی میتند
مرده شو تا مخرج الحی الصمد زندهای زین مرده بیرون آورد
دی شوی بینی تو اخراج بهار لیل گردی بینی ایلاج نهار
بر مکن آن پر که نپذیرد رفو روی مخراش از عزا ای خوبرو
آنچنان رویی که چون شمس ضحاست آنچنان رخ را خراشیدن خطاست
زخم ناخن بر چنان رخ کافریست که رخ مه در فراق او گریست
یا نمیبینی تو روی خویش را ترک کن خوی لجاج اندیش را
چون ز گریه فارغ آمد گفت رو که تو رنگ و بوی را هستی گرو
آن نمیبینی که هر سو صد بلا سوی من آید پی این بالها
ای بسا صیاد بیرحمت مدام بهر این پرها نهد هر سوم دام
چند تیرانداز بهر بالها تیر سوی من کشد اندر هوا
چون ندارم زور و ضبط خویشتن زین قضا و زین بلا و زین فتن
آن به آید که شوم زشت و کریه تا بوم آمن درین کهسار و تیه
این سلاح عجب من شد ای فتی عجب آرد معجبان را صد بلا
مولانا دفتر پنجم
ابیات 526 به بعد
ئهم وتاره له لایهن ههندرێن نووسراوه و له ماڵپهڕی شرۆڤه وهرگیراوه.
نووسهر: Ingmar Karlsson/ ئینگمار کارلسۆنداستان آن اعرابی که سگش از ...
آن سگی میمرد و گریان آن عرب اشک میبارید و میگفت ای کرب
سایلی بگذشت و گفت این گریه چیست نوحه و زاری تو از بهر کیست
گفت در ملکم سگی بد نیکخو نک همیمیرد میان راه او
روز صیادم بد و شب پاسبان تیزچشم و صیدگیر و دزدران
گفت رنجش چیست زخمی خورده است گفت جوع الکلب زارش کرده است
گفت صبری کن برین رنج و حرض صابران را فضل حق بخشد عوض
بعد از آن گفتش کای سالار حر چیست اندر دستت این انبان پر
گفت نان و زاد و لوت دوش من میکشانم بهر تقویت بدن
گفت چون ندهی بدان سگ نان و زاد گفت تا این حد ندارم مهر و داد
دست ناید بیدرم در راه نان لیک هست آب دو دیده رایگان
گفت خاکت بر سر ای پر باد مشک که لب نان پیش تو بهتر ز اشک
اشک خونست و به غم آبی شده مینیرزد خاک خون بیهده
کل خود را خوار کرد او چون بلیس پارهی این کل نباشد جز خسیس
من غلام آنک نفروشد وجود جز بدان سلطان با افضال و جود
چون بگرید آسمان گریان شود چون بنالد چرخ یا رب خوان شود
من غلام آن مس همتپرست کو به غیر کیمیا نارد شکست
دست اشکسته برآور در دعا سوی اشکسته پرد فضل خدا
مولانا
مثنوی -دفتر پنجم
چاوهڕوانی
به تهمای من مهبه..
بێم دهرگا پشتهوشکێن کهم
بێم پهراسووی پهنجهرهکان
ریشهکێش کهم / تۆش هیچ نهبێ
له کونی دهرگاکانهوه
گۆرانییهکی غهمگین بڵێ
ههر هیچ نهبێ مهگری
هیچ نهبێ
مهنوو.
قوبادی جهلی زاده
شههید به تهنیا پیاسه دهکات
لاپهڕه 155
دل سگ
میخاییل بولگاکف
ترجمه : مهدی غبرایی
تهران : کتابسرای تندیس، چاپ دوم . 1383- 173 ص.
پروفسور فلیپ فلیپوویچ سگی را پس از عمل جراحی به انسان تبدیل می کند و او با دل سگ به جان آدمیزاد می افتد .
((دل سگ ...تمثیل برّنده ای است درباره ی انقلاب روسیه .سگ در این داستان همان مردم روسیه است که قرنها تحت ستم و خشونت بوده و در واقع به جای آدمیزاد با او چون جانوران رفتار شده است.))
مایکل گلنی ص .10
نویسنده :Vaishali Satwase
William Shakespeare is known as the ‘father of English literature’ who wrote more than 37 plays, 154 sonnets, 2 narrative poems and two "lost plays". First Folio published his 36 plays except 'Cardenio' and 'Love’s Labour’s Won' (that were supposed to be lost) in 1623. Lets have a glance over the plays he composed.
"A tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing." - A line from William Shakespeare's Macbeth, from Act 5, Scene 5
William Shakespeare (1564 to 1616), the world's pre-eminent dramatist created an extensive source that has been strikingly popular in English Literature right from Queen Elizabeth I up to present Post modernism times. He not only wrote plays but also appeared as an actor on the stage called ‘Globe Theatre’ in the Southwark district of London. Shakespeare wrote thirty-seven plays including 10 historical plays, 17 comedies and 10 tragedies. His two plays collaborated with John Fletcher in the early nineteenth century were Cardenio and The Two Noble Kinsmen lost in theater fire. Some other plays Pericles and Prince of Tyre were not noticed in that era. Therefore it was not published by First Folio and was unavailable to readers. But some claim that still we have the original source of lost plays translated by Thomas Shelton in 1612.
Save A Place For Me In Your Heart
Love this poem hope you like it to...
When will it stop,
this screaming in my head.
I'm feeling all alone,
the one thing I HATE.
The thought of me leaving,
scares me in a way.
I hate to walk out like this,
but I don't think I can stay.
Your words are finally getting to me,
the way I always knew they would.
I should've left you long ago,
but I never thought I could.
The hurt is finally catching up,
I know I need to be free.
I need to find my place in this world.
I need to know who I'm going to be.
So save a place for me in your heart,
and remember me forever.
Because you will live inside of me,
and I will forget you never.
|
|
قول و فعل بی تناقض بایدت
مولانا در شروع دفتر پنجم بعد از سرآغاز و تفسیر حدیثی از پیامبر و بیان داستان کافری که با دیدن بزرگواری پیامبر ایمان می آورد بحث مفصلی را درباره ی قول و فعل آورده است .
عنوان مطلب در مثنوی مولانا بدین گونه است :
بیان آنکه نماز و روزه و همه ی چیزهای برونی گواهی هاست بر نور اندرونی
1- این نماز و روزه و حج و جهاد
هم گواهی دادنست از اعتقاد
2- این زکات و هدیه و ترک حسد
هم گواهی دادنست از سر خود
3- خوان و مهمانی پی اظهار راست
کای مهان ما با شما گشتیم راست
یعنی هنگامی که کسی مهمانی می دهد و سفره آرایی می کند به این معنی است که ای مهمانان بزرگوار، ما با شما همرنگ و همدل هستیم.
وهخت چهم ، نه چهم ، شێوهت دیار بی
جه لام فهسڵ وهسڵ ، بهزم ئهغیار بی
ئیسه لێڵایی گرتهن دوو دیده
خهڵوهتهن سا بۆ ئهی بهرگوزیده
مهولهوی تاوهگۆزی
شێعر لای من