مهدی سیدی( هۆژان)

بوي خوش بازيگر

آل پاچينو را از ميان بازيگران از همه بيشتر دوست دارم و همچنين بازي اش را.نگاه نافذ ، صداي خشدار و منحصر به فردش و بازي روان و يكدستش را در بوي خوش زن و بي خوابي و وكيل مدافع شيطان و سرپيكو او را بازيگري صاحب سبك نموده است.

تازگي كتابي خواندم كه مجموعه ي چند مصاحبه ي لارنس گرابل در طول بيست و هفت سال با آل است.با خواندن كتاب با شخصيّت اصلي پاچينو آشنا مي شويم كه گويي در هر فيلم بخشي ازآن را بازي كرده است و يا بالعكس گويي پس از بازي در هر فيلمي بخشي از آن شخصيّت را هنوز در زندگي خود بازي مي كند.جوابهايش پاچينويي است يعني كوتاه و كوبنده. جواب يكي از سئوالاتش خواننده را به سكوت و تفكّر وامي دارد .

ج : هرگز كسل نمي شوم . مثل انيشتين.

(( يكبار كسي كه با او قرار داشت دير رسيد و از اين كه او را منتظر نگه داشته عذرخواهي كرد .گفت : حتماً حوصله تان سررفت .جواب داد : حوصله ام سرنرفت داشتم فكر مي كردم ))

 بي قرار مي شوم امّا كسل نمي شوم.

از كتاب : گفتگو با آل پاچينو ، لارنس گرابل،

مترجم : فرزاد فربد ، كتاب پنجره ، چاپ دوم ، اسفند 86 ،   ص .188