از نیشخند تو تا نوشخند فاصله ای نیست.
نیشت نوش است.
نوشانوش می کنیم نیشت را
این نیش سراپا نوش را. نیشت نوشمان باشد.
کار تو نوشاندن است و کار ما نیوشیدن و نوشیدن.
بریز تا بنوشیم
بنوشان که نمی ریزیم جرعه ای بر خاک
از عطش بسیار ما را به مردگان اعتنایی نیست.
بریز تا بنوشیم که:
«در عتابت صد عنایت مُضمَر است».