مهدی سیدی( هۆژان)

بازی نکردن، راهی برای بردن

خاتمه

رهاکردن مبارزه

در فیلم بازیهای جنگ، یک کامپیوتر دولتی ایالات متحده برنامه ریزی شده بود تا یک جنگ هسته ای جهانی را آغاز کند. همۀ تلاشها برای تغییر برنامه کامپیوتر بی فایده بود. با این حال در آخرین ثانیه، کامپیوتر خودش را متوقف کرد و گفت: «بازی جالب. تنها راه بردن این نیست که بازی کنی».

همین مساله را می توان در مورد بازی گفت که بسیاری از ما به بازی خود ادامه میدهیم: تلاش برای ایجاد تغییر در والدین سمی. ما تلاش میکنیم تا هر کاری که لازم است انجام دهیم تا آنها مورد محبت و پذیرش ما قرار بگیرند. این مبارزه میتواند انرژی ما را تخلیه کند و روزهای ما را با آشفتگی و درد پر کند. با این حال بی فایده است. تنها راه بردن، بازی نکردن است.

ص.201

به نقل از کتاب والدین سمّی، سوزان فوروارد، ترجمۀ علی شیری، چاپ دوم، قزوین: آذرمیدخت، پاییز 1400.