سرنوشت
شیخ رضا طالبانی
به هرجا شاعری خوش لهجه ی شیرین زبان بینی
بود اوضاع او چون قوّه ی گفتار ابکم کم
بدین اندک هنر کز من خدایش باز بستاند
فراوان خورده ام از دست این دیر مطلسّم سم
کدامین اهل دانش در جهان دیدی و نشنیدی
که از اشکّ روان نبود به رویش همچو شبنم نم
شیخ رضا طالبانی( 1909- 1835 )
ابکم( لال)
مطلسّم (طلسم شده)
هنرنمایی یا هنرمندنمایی خواجوی کرمانی
یکی از شاعران مطرح ایران خواجوی کرمانی است. وی در سال 750 ه.ق. در شیراز وفات نموده است. برخی وی را شاعری شوربخت و بدبخت میدانند چرا که با تمام هنرنمائیهایش در عالم شاعری چنان جایگاهی درخور نیافته است و آن هم به واسطه ی حیات وی در میانه ی دو قله ی رفیع شعر فارسی – یعنی سعدی و حافظ-است.
یکی از القاب خواجو نخل بند شاعران است.
ویرجینا وولف:
بهشت جایی است که «خستگی برای مطالعهای طولانی و پیوسته [در آن] بیمعناست».
به نقل از روزنامه شرق:
http://www.sharghdaily.ir/News/55052
وەسیەتو شاعیری
مەجید بەگی هیدایەتی داریان
ئه م شیعره برایه کی به ریز له به شی بوچوونه کانی وبلاگه که م داینابوو.
ویرای سپاس بو به ریزیان، ئیوه ش بیخویننه وه.( هیواداره نه به دلتان بو.)
رۆڵە وەسیەت بۆ نەوی پوازی
لاشەو باڵو وێت ترەکنی،نازی
نەگنینە شۆنەو قسەو ئۆباشی
ترێشتە نەبی،وەروو وێت تاشی
هەرگیز نەگنینە شۆنەو بێگانەی
زەرەری گەورە،میاونی یانەی
شێعر لای من