مهدی سیدی( هۆژان)

یادداشتی یەکەم لە بیرەوەرییەکانی حاجی مامۆستا ئیمامی

دەگێڕنەوە:

گۆیا کابرایەک ماوەیەک دەبێ دەیەوێ بچێ بۆ بەغدا بۆ تیجارەت.

بارگەو بنەی تێکدەنێ و زەخیرەی نان و کولێرەی لە خورجین دەنێ و بە سواری ئەسپ بە ڕێی بانەدا دەکەوێتە ڕێ. نیو سەعاتێک دەڕوا تا دەگاتە کانییەکەی لەتیفاوا کە لە نیزیک پادگانی ئێستای سەقز دەبێ. لەوێ لا دەدا و یەک دوو کولێرە و نان دەردێنێ و دەیخوا. ئەویش هەر وەک من هەست بە غەریبی دەکا و دەست دەکا بە گریان و دەڵێ:

 ئای نانەکە! لە کوێ کریای و لە کوێ خوریای...لەو لاوە دەگەڕێتەوە بۆ نێو شار.

پێی دەڵێن: ئەوە بۆچی گەڕایەوە؟ خۆ تۆ سەعاتێک نییە ڕێ کەوتووی؟!

ئەویش دەڵێ: باوە! چاوم داخوریا لە غەریوییا! 

 ل. 52-53