سهم من از باغ

فريده محودي -  سروآباد

نمي دانستم

قفس مرا نيز در برمي گيرد.

قفس

تنفّسي بي رمق

گريه اي بي صدا

و پنجره اي پر از زنجير.

انگار مدّت هاست

در خلوت اين زندان

بي هيچ صدايي

نور زمين را به مهتاب مي رسانم                                                          

قفس

نگاه كودكي

به درخت پرانار

و كتابي روي ديوار حياط

نمي دانستم

قفس مرا نيز در برمي گيرد.