خاطره اي از كلاس و درس خاطره نويسي

داخلي – كلاس اوّل الف- ساعت 40/9

وقت دوم : سال اوّل الف – درس خاطره نويسي

براي شروع و فضاسازي از كوثر ذوالقدر فعّال خواستم كه به جايگاه مخصوص [1]بيايد و خاطره اي از روي دفتر خاطراتش بخواند كه شروعي خوب داشت و با آرايه هاي ادبي - بيشتر تشبيه - متنش را زيبا نوشته بود.

درس را شروع كرديم و نمونه هايي ازخاطرات نويسندگان و نمونه هاي داخل كتاب و شرايط و چگونگي خاطره نويسي را با هم خوانديم.در ادمه ي خواندن خاطرات دانش آموزان ، نوبت به اسرا طالباني رسيد كه به تازگي پدرش فوت كرده است.

خاطره ي آن روز را با زباني جذاب و گيرا نوشته بود حدود شش صفحه.از همان اوايل گريه ي دانش آموزان را درآورد. اسرا هم در اواسط كلاس ، بغضش – به قول خود او – تركيد.دفتر را  از او گرفتم. براي تغيير فضا من هم چند نكته اي را اضافه كردم .نوبت به فاطمه ي عزيزي عزيز رسيد كه متن زيبا و جالبي را درباره  ي چگونگي ورود به دبيرستان نمونه و شرايط خوابگاه خواندكه مي توان گفت جدا از بار ادبي از نظر فكري و  فلسفي – براي دانش آموز سال اوّل دبيرستان – شاهكاري بود.

نوبت شاعر كلاس و مدرسه نرگس اداك رسيد كه متن كم امّا ساده و شيوايي را نوشته بود كه خواند.

در پاورقي درس چند كتابي معرفّي كرده كه درباره ي هر كدام ازآنها توضيح مختصري دادم و نمونه هايي هم از آنها نقل كردم البته به استثناي دو كتاب از آنها كه خودم تاكنون نخوانده ام و بالتّبع نمي توانستم درباره ي آنها چيزي بگويم.

آخرين كتابي كه معرّفي كرده سياحت شرق از آقا نجفي قوچاني است كه ذكرآن در كتاب سال اوّل براي دانش آموزان در اين مقطع  نه تنها ضرورتي ندارد كه مناسب هم نيست البته اگر اصول كتابداري رانگاناتان را قبول داشته باشيم كه :

الف: هر كتابي خواننده اش

ب : هر خواننده اي كتابش

سپس خودم هم خاطره اي از  چگونگي خواندن همين كتاب اخير را برايشان تعريف كردم به اضافه ي خاطرات شخصي [2]. در چند دقيقه ي پاياني هم اسرا ادامه ي خاطره ي خودش را خواند كه بسيارجالب بود چرا كه همچون انساني بزرگ ، مرگ پدر را پذيرفته بود و اينكه هنوز برادران و خواهراني دارد كه وجودشان ضروري است  و در تمامي كارهاي خداوند حكمتي هست كه او و تمام انسان ها از آن بي خبر هستند.

جاي همه ي دوستان خالي

وقتي در كلاس ، معلّم چنين دانش آموزاني داشته باشد بايد با شاعر همراه شد و فرياد زد:

من

چقــــــــــــــــــــدر

خوشبختم

امروز.

 


1-در هر جلسه يكي از دانش آموزان صندلي اش را جلوي كلاس مي آورد و با معلّم ، كلاس را بيشتر به صورت ميزگرد و گفتگو دنبال مي كنند.

2- مي توانيد متن كامل آن را دروبلاگ گروه زبان و ادبيّات فارسي سروآباد- ر. ك . لينك هاي همين وبلاگ -مطالعه فرمائيد.