نور و ظلمات در قرآن و دیوان حافظ
نور و ظلمات در قرآن و دیوان حافظ
در قرآن مجید که سخن از تاریکی و روشنایی مطرح شده است، برای تاریکی واژۀ «ظلمات» صورت جمع «ظلمت» در بیست و سه آیه به کار رفته است. واژۀ مفرد ظلمت در قرآن مجید مطلقاً وجود ندارد و برای روشنایی همیشه واژۀ مفرد نور، یعنی چهل و سه بار، نزدیک به دو برابر استفاده شده است. واژۀ انوار جمع نور در قرآن مجید مطلقاً وجود ندارد. این انسجام و میناگری خارج از توان بشری است. چنانکه در دیوان حافظ هر چهار واژۀ انوار و نور و ظلمات و ظلمت به شکل مفرد و جمع به کار رفته است.
صص. 174-175
منبع: حضور حافظ، سیّد عطاء الله مهاجرانی، تهران: امید ایرانیان 1400.
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم مهر ۱۴۰۵ ساعت 23:40 توسط مهدی سیدی
|
شێعر لای من